Do 2015 roku uczniowie na maturze z języka polskiego prezentowali przygotowane wcześniej przez siebie opracowania.
Prezentacja maturalna w tak zwanej 'nowej maturze’ zastąpiła egzamin ustny. Polega ona na przygotowaniu specjalnej prezentacji na wcześniej wybrany temat i przedstawieniu jej przed komisją egzaminacyjną. Potem następuje dyskusja na temat prezentacji.
Dla uczniów pisanie prezentacji maturalnych jest często dużym problemem ? pierwszym jest już samo wyselekcjonowanie tematu, który musi być zgłoszony wcześniej. Przy jego doborze pod uwagę trzeba wziąć wiele kwestii, między innymi zakres danego tematu, również jego bibliografię. W związku z tym przyszli maturzyści najczęściej korzystali w takim przypadku z gotowych prac oraz tematów prac publikowanych w internecie.
Na ich podstawie można wybrać taki, który będzie odpowiedni, a następnie opracować go samodzielnie. Również dostępna jest usługa taka jak pisanie prezentacji maturalnych – wtedy jest ona przygotowywana przez osobę, która w tej dziedzinie ma duże doświadczenie i może opracować temat tak, aby uzyskał on jak największą liczbę punktów od komisji egzaminacyjnej.
Pisanie prezentacji maturalnych to zadanie, które wymaga od uczniów dużo pracy i zaangażowania. Poniżej przedstawiam kilka wskazówek, które pomogą w napisaniu dobrej prezentacji maturalnej:
- Wybierz temat, który jest interesujący i na którym się dobrze znasz. Dobrze jest wybrać temat, który jest aktualny lub dotyczy kwestii ważnych z punktu widzenia społeczeństwa, np. zmian klimatycznych, równości płci, czy zdrowia publicznego.
- Przeprowadź gruntowny research i zbierz materiały na temat wybranego zagadnienia. Znajdź wiarygodne źródła informacji, takie jak artykuły naukowe, statystyki, raporty i dokumenty, które pozwolą Ci lepiej zrozumieć temat i poprzeć swoje argumenty.
- Stwórz logiczną strukturę prezentacji, która pozwoli na jasne i zrozumiałe przekazanie informacji. Prezentacja powinna mieć wprowadzenie, część główną oraz podsumowanie.
- Zadbaj o wizualną atrakcyjność prezentacji, dodając zdjęcia, wykresy, schematy i filmy, które ułatwią zrozumienie zagadnień poruszanych w prezentacji.
- Przygotuj się do wystąpienia, ćwicząc swoją mowę ciała, dykcję i intonację. Przedstawienie powinno być klarowne, zrozumiałe i dynamiczne.
- Dostosuj swoją prezentację do wymagań maturalnych. Uważnie przeczytaj kryteria oceny, aby upewnić się, że Twoja prezentacja spełnia wszystkie wymagania i oczekiwania egzaminatorów.
- Zachowaj spokój i pewność siebie podczas wystąpienia. Pamiętaj, że Twoja prezentacja ma na celu pokazanie Twoich umiejętności i wiedzy, a nie perfekcyjnego wykonania.
Pisanie prezentacji maturalnych wymaga od uczniów poświęcenia dużo czasu i zaangażowania. Ważne jest, aby zadbać o precyzyjną i logiczną strukturę prezentacji, poprawne cytowanie źródeł, wizualną atrakcyjność prezentacji, a także poprawność językową i stylistyczną.
Do 2015 roku uczniowie na maturze z języka polskiego prezentowali przygotowane wcześniej przez siebie opracowania, które były niejako wizytówką ich wiedzy i umiejętności analitycznych. Prezentacja maturalna była sposobem na pokazanie, że potrafią nie tylko przeczytać lekturę, ale też ją zinterpretować, zestawić z innymi tekstami, wyciągnąć wnioski i przedstawić własne refleksje w sposób spójny i logiczny. W praktyce oznaczało to, że uczeń musiał nie tylko znać treść lektur, ale też umieć je powiązać z problemami uniwersalnymi, historycznymi, kulturowymi lub społecznymi.
Przygotowanie prezentacji wymagało pewnej strategii. Najpierw należało wybrać temat, który był jednocześnie interesujący, możliwy do opracowania w ograniczonym czasie i zgodny z wytycznymi egzaminacyjnymi. Temat nie mógł być ani zbyt ogólny, bo wówczas łatwo było się pogubić, ani zbyt wąski, bo trudno było zebrać wystarczająco materiału. Dobrze było znaleźć złoty środek – problem literacki lub językowy, który można było omówić w ciągu kilku minut, ale który dawał możliwość wykazania się własnymi przemyśleniami.
Kolejnym krokiem było zgromadzenie materiałów. W tym celu uczniowie często korzystali z lektur obowiązkowych, opracowań krytycznych, artykułów naukowych, a czasami też z innych źródeł, takich jak eseje lub teksty kultury. Ważne było, żeby materiał był rzetelny, a przy tym umożliwiał samodzielną analizę. Nie chodziło o powtarzanie gotowych interpretacji, ale o ich wykorzystanie jako punktu wyjścia do własnych wniosków.
Sam proces pisania prezentacji wymagał też przemyślenia struktury. Prezentacja powinna mieć wstęp, rozwinięcie i zakończenie, tak jak esej. Wstęp pełnił funkcję wprowadzenia w temat, rozwinięcie – przedstawienia argumentów, analiz i przykładów, a zakończenie – syntezy i wniosków. Dobrym sposobem było również zaznaczenie kluczowych cytatów i przykładów, które miały wzmocnić argumentację. Uczniowie często przygotowywali też notatki pomocnicze lub konspekt, żeby podczas prezentacji nie pogubić się w myślach.
Nie mniej ważnym elementem była forma samej prezentacji. Egzaminatorzy zwracali uwagę na jasność i spójność wypowiedzi, płynność mówienia, odpowiednią modulację głosu oraz kontakt wzrokowy. Ważne było też, żeby uczeń potrafił w sposób naturalny odpowiadać na pytania komisji, wykazując się nie tylko wiedzą, ale też umiejętnością refleksji i argumentacji. Prezentacja była więc sprawdzianem zarówno umiejętności merytorycznych, jak i komunikacyjnych.
Choć obecnie formuła matury z języka polskiego uległa zmianie, warto pamiętać, że prezentacje maturalne do 2015 roku uczyły wielu cennych umiejętności. Przygotowanie własnej pracy wymagało samodyscypliny, planowania, zdolności analitycznych i krytycznego myślenia. Dawało to uczniom możliwość doświadczenia procesu twórczego, zbliżonego do tego, który później spotykają podczas pisania prac dyplomowych na studiach.
Prezentacja maturalna była więc nie tylko obowiązkiem, ale też szansą na pokazanie, że uczeń potrafi zrozumieć tekst literacki, powiązać go z szerszym kontekstem, a przede wszystkim – przedstawić własny, przemyślany punkt widzenia w sposób spójny i przekonujący.